Chapter 13 OPP
Chapter 13
"Zian,
what did you do this time? Alam mo namang busy ang mommy di
ba?" dali-dali nyang sabi nang nakalapit sa anak.
"I'm
sorry Mam if he, again, caused trouble in your school." Hinging
paumanhin nya dito.
"Ahh
Doctora, wala pong masamang nangyari dito sa eskwelahan"
nangingiting sabi ng Principal sa kanya. "It is urgent 'cause we
can't wait any longer to tell you the good news" pagtutuloy pa nito.
Nagtataka
nya namang tiningnan ito.
"What
do you mean Mam?" she asked.
"We
are glad to inform you, that your son, Zian Xander Villazar, passed our
school's acceleration program and starting tomorrow, he'll be attending Grade 3
classes."
Para
naman akong naestatwa sa mga narinig ko mula sa principal ng eskwelahan kung
saan nag-aaral si Zian. Hindi mag-sink in sakin kung gaano nga ba
ka-goodnews ang naririnig ko mula sa kanya.
Nakita
nyang tumayo ang anak nya at naglakad papalapit sa aklatan ng kwarto.
"For
these past few months, it came to his teacher's attention concerning his
behaviors. Sleeping during classes hour, the problem in socialization,
and irritation. Because of that, we conducted our own investigation and
we found out that the reason is his learning capability. Mataas po ang IQ
ng bata as per the assessment of our Guidance office. In addition, he
passed and now qualified for the school's acceleration
program."
Sobra
syang natuwa sa ibinalita ng principal sa kanya at napadako ang tingin nya sa
anak.
Hindi
na rin naman bago sakin ang ganito, simula pa lang nung mag 2 years old itong
si Zian, may mga pinapakita na itong kakaiba at mga bagay na kahanga-hanga na
kung saan pang-higher level of age na nito.
"Ano
po ba ang dapat kong gawin? If I will let him have his acceleration level,
hindi po kaya baka mahirapan sya? he's only five years old."
Totoo naman ehh, baka nga ma-culture shock pa ang anak ko dahil hindi nya
ka-age level ang mga ito. At syempre, gusto nya ring step-by-step ay
maranasan ng anak nya ang normal na buhay.
"Doctora,
magaling po si Zian, and we will have our teacher in charge to look after
him. We will make sure that your son, Zian, will not left behind.
He's a gift in our school and we assure you na tutulungan namin ang bata na mas
maimprove ang lahat ng kanyang ability." nakangiti nitong sabi
sakin.
"Mommy."
Zian just called me na kumuha ng aking atensyon. Those eye-contact, ang
mga tingin nya, and even his face, it always reminds me of him five years
ago. Parang kahapon lang din nangyari.
"Can
we go home?"
lumapit ito sakin at isiniksik ang sarili. Oh my baby boy.
Mahal na mahal ko talaga itong batang 'to. Sya nalang ang natitira kong
pag-asa. My dreams. Kamusta na kaya sya, may asawa na kaya sya at
mga anak. May sarili na rin kaya syang pamilya."
"Why?"
nag-aalala kong tanong.
"I'm
sleepy na po" sabi nito sakin. Tumingin naman ako sa principal na
pinapanood lang kami.
"We're
going home already Mam, I'm also okay with your suggestions, tawagan nyo nalang
din po ulit ako kung may mga dapat pong gawin and I'll be willing to cooperate
as far as my child is concerned." Nakangiti kong sabi. Ganon
din ang ginawa nya sakin at nagtuluy-tuloy na kami palabas ng school.
"Mommy,
are you going back to the hospital" tanong nito sakin.
"No
baby, we will celebrate, because again, you did a great job in your
school"
"Yehheey!
Wiiiiiii" malakas na sigaw nito. "O akala ko ba inaantok
ka na?"
Kinarga
ko sya sabay niyakap.
"Nakakaantok
naman po kasi talaga yung mga libro dun sa principal's office. Mommy,
don't. I'm a big boy na po!" nakangusong sabi nya.
"What?
Tiningnan ko naman sya ng may pagtataka. "You're still my baby
boy." Nangingiti kong pang-asar sa kanya.
"You
don't get it Mommy!" magkayakap ang dalawang kamay sa dibdib nitong
sabi.
"Whatever
baby boy" kinindatan ko sya sabay halik sa pisngi nito pababa sa
leeg nya.
"Ahihihhahahahhaihahaha"
malakas na tawa nito.
"Stopp
na po hindi ko na po kaya.!! Okay, sige mommy, you can still call me baby
and hug me but not in front of girls"
"Aba't
gumaganyan ka na hah, ang bata-bata mo pa!".
....
"AS
FAR AS I KNOW, I BOUGHT IT ALREADY AND PAID FOR IT! NOT JUST TO
KEEP IT'S ANCESTRAL IMPORTANCE BUT TO MAKE IT AS A CENTER OF COMMERCIALS!"
"Pardon
me Sir, but the hacienda is strictly protected by the province' Governor!"
"DON'T
MAKE ME REPEAT MYSELF RICO! GUSTO KO NA BUKAS NA BUKAS DIN AY WALA NA ANG
HACIENDA NA YAN AT READY NA ANG LAHAT PARA MASIMULAN NG MAITAYO ANG DAPAT NA
ITATAYO DOON!"
Gamit
ang swivel chair nito ay inikot ang upuan paharap sa glass wall na kita ang
buong syudad ng Makati.
Narinig
nyang nagbukas –sara ang pintuan ng opisina nya patunay na nag-iisa na lang sya
sa loob.
"Kung
nasaan ka mang lugar na nagtatago Cielo, alam kong ito lang ang
makakapagpabalik sayo, kukunin ko ang pinakakahuli-hulihang bagay na
napakahalaga sayo." Sabi nito sa sarili.
.....
"Ano
ba ang wish ng gwapo kong anak?" masayang tanong nya sa bata habang
binibihisan ito. Katatapos nya lang itong paliguan at ngayon nga ay
inihahanda nya na ito para sa pag-tulog.
Nang
maihatid na nya ang anak sa kwarto ay pumunta na sya ng sarili nyang silid para
na rin matulog. Pero bago ang lahat ay nagcheck muna sya ng email.
Pagkabukas nya nito ay agad nahagip ng paningin nya ang email na nanggaling kay
Jacky.
Tama,
si Jacky na minsang naging karibal nya kay Xander na ngayon ay asawa na ni MJ
na Governor na rin ng Portaleza.
Agad
nyang nabasa ang salitang "URGENT" kaya naman ay agad nya itong
binuksan.
"Cielo,
when you read this, call me ASAP in my skype account." Nagbukas sya
ng panibagong window at ngayon nga ay loading na ang SKYPE application
nya. Buti nalang at on-line ito. Agad nyang pinindot ang
"video call" button at nagsimula na nga itong tumawag.
"BEST
FRIEEEEEEEEEEEEND" bungad na bati sa kanya ni Jacky
nung nakita sya. "Long time no seeee! Oh my god!"
"OA
LANG? Parang kakausap lang natin nung nakaraang buwan ahhhh."
Sa
totoo lang ay talagang naging matalik na magkaibigan sila ni Jacky. Isang
beses sa isang taon kung dumalaw ang mag-asawang ito sa kanya dito sa San
Francisco. Actually, apat lang naman ang naging mga ninong at ninang ni
Zian. Si Jacky at Mj at si Claire at Michael. Tama ka ulit,
nagkatuluyan din sa huli sina Claire at Michael. Hay bale ako na lang
naman ang single mommy sa amin.
"Ano
nga pala ang urgent message na sasabihin mo?" nakangiti nyang tanong
sa kaibigan.
"Wait
lang!" sabi nito sa kanya at sabay tingin sa likuran at
sumigaw. "Mahal, on-line na sya at kausap ko na." sigaw
nito sa asawa. Nakita nya namang papalapit na si Mj.
"Hello
Doctora" pambungad na bati nito sa kanya.
"Hi
Governor, anong atin?" sabi nya habang nakangiti sa kanila.
Nakita
nyang sumeryoso ang mukha nito na nagpawala sa ngiti sa mukha ni Mj.
"May
nakabili nang Hacienda Villazar at plano na itong gibain para gawing commercial
building, resort at casino."
"WHAAAT????
Hindi pwede yan, sino ang nakabili? At paanong nabenta ang hacienda ng
mama?"
gulat na tanong nya sa kanila.
"MGC
Empire ang nabasa kong owner nito, take note, masyado itong makapangyarihan in
terms of business around the globe. Hindi ko rin alam kung paano, another
thing is, hindi ko rin alam kung hanggang kaylan ko sila kayang pigilan as
Governor" malungkot na turan nito sakin.
"O
my god! Hindi pwedeng mangyari yan, alam ko namang nakasangla ang
hacienda sa bangko, pero hindi pa naman overdue ang payment na kaylangan kong
gawin. Tulungan nyo ko, ano ba ang dapat kong gawin."
"Best
friend, dalawa lang ang option mo, uuwi ka dito para ipaglaban ang
pinaka-iingatang hacienda ng mommy mo o hayaan na lang na maging pasugalan
ito." Direktang sabi sa kanya ni Jacky.
"Sige
uuwi ako dyan at kaylangan kong makausap kung sino mang yang MGC na yan!"
"Wait,
inform mo kami kung kaylan ka uuwi hah, so that inform ko rin si Claire na
sunduin kayo sa Airport"
Nang
gabing iyon ay hindi ako makatulog. Punung-puno ng kaba ang dibdib ko
kung ano nga ba ang mangyayari sa hacienda ng mama. Kanina, nung nag-surf
ako as internet about sa MGC na yan ay wala namang lumalabas sa google kundi
mga hindi konektado dito. Kinakabahan ako dahil alam ko na baka wala rin
akong pag-asa na makuha ito pabalik.
But
I know, this one is worth trying.
Comments
Post a Comment