Chapter 14 OPP

 

Chapter 14 

 

 

"Anong plano mo?"  tanong sakin ni Michael.  Nandito kami ngayon sa bahay nila sa Maynila at kasalukuyang nag-uusap patungkol nga sa malaking problema na kaylangan ko pang masolusyunan.

Jayden Yosh Montereal, ang panganay na anak ng Montereal, ang Prinsipe, ang taga-pagmana daw ayon kina Michael.  

Nandito rin ang mag-asawang Jacky at Mj.  After three days ng pag-uusap namin, nakabalik na ulit ako dito sa Pilipinas after five years at kagabi pa kami nakarating, kung hindi lang talaga ito para sa hacienda namin ay hindi ko ito gagawin.  Kaylangan ko pa itong ipaglaban.

"Pupunta ako sa MGC Tower na yan!"  tinapunan ko ng tingin ang papel na kung saan nakasulat ang address ng kumpanya na bumili ng hacienda ng mama.

Kay Daddy naman ay hindi ko na rin alam kung ano nga ba ang nangyari sa kanya.  Nung umalis ako dito limang taon na ang nakakaraan, I was really broken, na kung saan kahit sya pinilit ko na ring kalimutan bilang ama ko.

"Gusto mo bang samahan ka namin? – si Claire.

"Yapp, we're in"  - si Jacky.

"Maraming salamat sa inyo pero kaylangan ko itong harapin na mag-isa."  Sabi ko nang nakangiti.  "Si Zian na lang ang isasama ko." nakangiti kong sabi sa kanila.

"Bakit isasama mo pa sya e pwede mo naman syang iwan samin doktora"  - si Michael.

"Hahhaha, kung pwede lang ehh, pero yang si Zian, hindi yan nagpapaiwan kung alam nya na aalis ako." Sabay tingin sa natutulog na bata.

"May contact ka na ba sa kanya?"  mahinang tanong sakin niMJ.

"Wala pa MJ, hindi ko na rin kasi alam kung ano na nga ba ang nangyari sa kanya. " pinilit kong magpakawala ng isang ngiti pero bakit nga ba kapag sya na ang pinag-uusapan eh may parte sakin na masakit, na malaking kulang.  Alam kong napakalaki ng kasalanan na nagawa ko.  He is broken when I left him.  Pero kaylangan ko iyong gawin para sa kanya.  That was my only option in order to protect himm.

"Since nandito ka rin lang naman, wala ka bang plano na hanapin man lang ang One Poor Prince mo?  Para na rin kay Zian"  - si Jacky

"Sa totoo lang ay hindi ko rin alam.  Natatakot ako na baka may pamilya na si Xander?  Ayoko ring ilagay sa kahihiyan itong si Zian!"  - pagdadahilan ko.

"Asus, baka masaktan pa ako kamo, yun ata dapat ang sasabihin mo ehh"  si Claire.

"Hayy naku, tama na nga, saka saglit lang din naman kami dito, hindi kami pwedeng magtagal dahil nag-aaral si Zian at may trabaho akong naiwan sa states." 

 

 

.....

 

"Mommy, where are we going?"

"MGC baby, isang business tower yun na kung saan may kakausapin lang ang Mommy"

"Really?  Mommy, right my daddy is here?"  nabigla naman ako sa sumunod na tanong ng anak ko.

"I remember you said mommy, that my daddy is in far away place and that place is called the Philippines." 

Grabe, wala na talaga akong masabi sa talas ng memorya ng anak kong ito.  That's why I should be careful every time na nag-uusap kami dahil meron talaga syang photographic memory.

"Yes baby, you're correct, he is here in the Philippines."  Pinilit ko na lang ngumiti para maitago ang lungkot na nararamdaman ko ngayon.

"Can we pay him a visit po?" masayang tanong nya sakin.

"Ahh I'm afraid we can't do that baby"  malungkot kong sabi sa kanya.  Gustuhin ko man, imposible naman talagang mangyari iyon.  Hindi ko nga alam kung saan ko sya makikita.

Bigla namang nagbago ang ekspresyon ng mukha ng anak ko, mula sa masaya ay napalitan agad ito ng kalungkutan.

"Baby, your Daddy is busy earning money for us."  Pagsisinungaling ko na lang sa kanya.

"Ganun po ba, mommy kamukha ko po ba ang Daddy?" tanong nya pa ulit.

"Sobra anak, sobra, mas matangkad lang sya sayo"  eto, totoo na talagang tong sinabi ko sa kanya.  "But when you grow up, you'll be like him"  sabi ko pa.

"Talaga po?"  natuwa ako dahil muling sumilay sa mukha nito ang natural na kasiyahan sa mga labi nito at mga mata.

"Mam, nandito na po tayo."  Nakita kong agad na tumingin si Zian sa labas ng bintana ng taxi at namilog ang bibig nito sa sobrang paghanga.

"Sana po dyan nagtatrabaho si Daddy."  Bumaba na kami ng taxi at tinignan ko.  Grabe lang, sobrang taas at sobrang angat talaga ito kumpara sa mga katabi nitong building.  Totoo bang mga ginto iyan o pintura lang?  Totoo nga talaga ang sinabi sakin ni Michael na hindi basta-basta ang MGC.  Agad kong hinanap ang entrance door ng tower at nakita ko sa itaas nito ang nakalagay na "MGC Empire" 

"Let's go baby"  hinawakan ko na sya sa kanang kamay nya para pumasok na sa loob.

Binati kami ng mga gwardya na nagbabantay dito.  Ang weird lang dahil yung dalawa sa kanila ay nagkatinginan pa nung makita si  Zian at binaling ulit ang tingin sa kanya.

Pagpasok dito ay agad kong tinahak ang daan papunta sa reception area kung saan ay may dalawang babae at lalaki ang nakaupo dito.

"Good morning Mam, how may I help you?" bungad na bati sakin nung magandang babae.

"My name is Cielo Villazar, I would like to talk to your CEO."

"Ahhhm do you have your scheduled appointment  with him?"  tanong nito sakin.

"Unfotunately wala po, but this one is very important and urgent, please allow me to talk to him, mabilis lang"  pagmamakaawa ko habang nakatingin sa kanila.

"I'm sorry Mam, much as I really wanted to help you, we can't do that, the CEO is very particular with his schedule, baka po matanggal kami sa trabaho" pagdadahilan nila.

"Ganon ba"  malungkot akong tumalikod sa kanila, paano ko ba sya makakausap. 

"Good morning Young Master!"  rinig kong sabay sabay na bati ng mga tao.

"XANDER??" malakas na tawag ko sa lalaking kakapasok lang.  Agad na tumingin ito sakin dahil napalakas ang pagsambit ko ng pangalan niya.  Nang humarap sya ay nagkamali ako ng akala, kahawig lang pala nya.

Maglalakad na sana ako palabas pero bigla nya akong tinawag at lumapit sakin.

"What did you just called me Miss?"  tanong ng lalaki na sobrang kahawig talaga ni Xander, pero mukhang sobrang bata pa nito.  Wait lang, kamukha talaga nya ehh.

"Xander?  I'm sorry sir, may kahawig ka lang kasi." 

"Mommy, I want to go home na po!"  biglang singit ni Zian.

Napatingin din sya kay Zian.

"Anak mo?" tanong nito ulit sakin.

"Ahh yes sir."

"What's your name Miss?"

"Cielo, and this is Zian,  say hi baby"  nakangiti kong sabi sa kanya.

"Hi po"  magalang na saad ni Zian sabay kampay din ng kamay nito. 

"Ohhh"  nakita kong tinitigan nya pa ng maigi ang anak ko.  Para bang kinikilala nya ito.

"You look like him"  narinig kong sabi nya.

Bumakas sa mukha ko ang pagtataka ng marinig ko itong sinabi nya.  Kaya naman ay agad syang bumawi ng ngiti sakin at muling nagsalita.

"Ahh ehh wala, may kamukha lang sya, ang tigre kong kuya, hahahhah.  Anyways, what are you doing here Miss Cielo?"  tanong nito sakin.

"Cielo na lang, gusto ko lang sanang kausapin ang CEO ng kumpanyang ito pero hindi pala talaga pwede"  sabi ko sa mababang boses.

"Bakit naman hindi pwede?" 

"Kailangan daw may appointment ako"

"Ahh ganon ba?  Let's see"  tumalikod sya sakin at mula sa bulsa nito ay kinuha ang cellphone at nilapit ito sa tenga nya.

"Tol, busy ka ba?  O  come on, don't be too harsh big brother, can you meet her for me??" rinig kong sabi nya.

"O sige, ako na ang bahala sa trabaho mo sa Friday para may mahaba kang weekend, basta gawin mo lang ang favor ko!"

"What's the name?  her name is Cielo....."  humarap sya sakin, "What's your surname Miss?"  grabe ang gwapo nya, sumilay ang mga dimples nito mula sa makikinis at maputi nyang pisngi.

"Villazar,"  sambit ko.

"Villazar daw tol!  O nawala ka na, papaakyatin ko na hahh!  Goodbye!"  sabi nya.

"You may now go up, 45th floor of this building, south wing."

Agad naman akong  nagkaroon ng pag-asa dahil sa sinabi nya.

"Maraming salamat talaga....."

"King, call me King, don't forget that" kinindatan ako nito pagkatapos ay naglakad na sya paalis.