Chapter 33 FBBF

 

Chapter 33  FBBF -  The Secret Enemy

 

 

Yoshabel's  POV

 

"Saan ba kasi tayo pupunta?"  tanong ko kay Jayden, nandito kami ngayon sa sasakyan at papunta kami ng airport.

"Magha-honeymoon?" balik na tanong nya sakin.

Hinampas ko naman sya dahil sa kalokohan nito..

"Aray!  Nakakarami ka na hah!"  Pag-angal nito habang hihimas-himas sa braso nito.

"Eh kung sinasagot mo kaya ako ng maayos.  Eh di sana hindi ka na nasasaktan dyan."  Sabi ko sa kanya.

"Pupunta tayo ng Cebu, may business conference ako dun, sasama kita para naman mabantayan mo ako!"  sabi nya.

"What?  Eh paano naman ang kambal hah?  Bakit naman hindi natin sila sinama?"  - ako

"Magiging malaking sagabal lang satin yung dalawa, isa pa nandyan naman sila Mama at Papa para alagaan sila.   Nandito na tayo, wag ka munang bababa hah" sabi nya at dali-dali syang bumaba at umikot papunta sa pintuan para pagbuksan ako.

Nakita ko namang bumukas na ang pintuan ng kotse pero hindi ko iyon pinansin.  Nanatili lang akong nakaupo at nakatingin lang ng diretso.

"Pwede na po kayong bumaba mahal na mahal na Reyna."  Jayden said sabay yukod pa nito.

"Yung totoo Jayden, bakit iba-iba ang tawag mo sakin?  Halos lahat ata yan itinawag mo na sa mga naging babae mo ehhh"  ako saka biglang bumaba at tuloy-tuloy akong naglakad.  Nilagpasan ko lang sya.

"Aside from you, wala na po akong ibang mga babae na tinawag sa mga endearment na ginagamit ko sayo."  Sabi nya at ngayon nga ay sinasabayan na nya ako sa paglalakad.

"Layuan mo nga ako, nakakainis ka!"  sabi ko pa.

"Bakit ba ang init-init mo sa kin, nag-iinit ka ba talaga?"  -sya.  Tinitigan ko sya ng masama. 

"Wala akong sinabing masama"  sya sabay tingin sa ibang direksyon.

Nasa entrance na nga kami ng airport and there, we saw Sebastian waiting for us.

Bigla naman akong natuwa ng makita ko sya.

"Good morning Sebastian"  nakangiti kong bati sa kanya.

"Good morning po Mam Yosh,  good morning Sir"  Sebastian greeted us.

"Ayos na ba ang lahat?"  rinig kong tanong ni Jayden.

"Yes Sir, we can go now."  Sebastian

Tinititigan ko lang ang mukha ni Sebastian, para kasing ang amo-amo talaga ng itsura nito sa paningin ko.

"Sige una na kami."  Bigla naman akong hinila ni Jayden pero huminto ako.  Nagtataka syang nilingon ako.

"Hindi ba sasabay satin si Sebastian?"  tanong ko sa kanya.

"eh ano naman kung hindi sya sasabay satin?" nakabusangot na ang mukha na tanong nito.

"Ehh gusto ko syang katabi ehh"  sabi ko sa kanya.

"WHATTTTTTTTTTTTTTT?  Hindi pwede!" sigaw na sabi nya.  Halos karamihan ng tao sa paligid namin ay napatingin sa inasal nito.

And now, we are the center of attention

"Anong hindi pwede?  At bakit naman hah?"  nakapamewang kong tanong.

"HINDI PWEDE DAHIL SINABI KO! TAPOS"  sabi nya sabay naglakad.

Bahala sya sa buhay nya.  Umupo lang ako sa isang bench.  Eh sa gusto namin ni baby ehh.  Bakit ba hindi nya maintindihan yon.

Nakita ko naman syang bumalik.

"Ano na naman?"  he asked.  Bakas sa itsura nya ang pagkainis. 

Hindi ko sya sinagot.  I just turned my back at him.

"Hayyyyyyst!  Sh*t lang!"  rinig kong sigaw nya at kinuha nya ang cellphone nya sa bulsa at nakita ko syang nagdial dito sabay lagay sa tenga.

"Sebastian nasan ka?  Oo, doon kana umupo sa upuan namin.  Basta!  Pag-akyat namin doon kaylangan nandun kana!"  he then ended at tumingin sya sakin.

"Sinabi ko na pong dun na sya uupo satin."  yun lang at naglakad na sya.

Napangiti naman ako sa ginawa nya at agad ko syang niyakap patalikod.

"Salamat melabs"  sabi ko sa kanya habang yakap yakap sya.

Inirapan nya lang ako sabay lakad na ulit papunta sa eroplano.

Naglakad na rin ako habang nakangiti, excited na kasi talaga akong makita si Sebastian, ewan ko ba, parang gustong-gusto ko syang makita.  Don't get me wrong hah, talaga lang na para bang masarap syang titigan.  Nauna na nga akong pumasok ng eroplano.  Agad na hinanap ng mga mata ko si Sebastian, at ayun nakita ko syang nakaupo na nga.

Nakangiti akong lumapit sa kanya.  Nakita ko syang tumayo and binati ako.

Nginitian ko lang naman sya at saka umupo sa tabi nya.  Tinititigan ko na sya ngayon.  Awkwardness can be seen on his face.

"Eheem!"  bigla kong rinig sa likod ko. 

"Oh melabs, upo ka na ohh,"  sabi ko sa kanya sabay turo sa katabi kong upuan.

"Hindi dyan ang pwesto ko!"  sabi nya.

"Ha?  Eh saan pala?"  taka kong tanong.

Agad nya akong pinatayo at doon sya umupo sa inalisan ko.  Bali ang pwesto namin:

Sebastian – Jayden – ako . 

Nakakainis lang ang set-up namin.  Pero syempre hindi pa rin ako nagpapigil.  Nakasalong baba ako ngayon habang nakatingin sa side nila Jayden at Sebastian, pero ang totoo ay kay Sebastian talaga ako nakatingin.

Si Jayden naman,  panay ang galaw.

Maya-maya pa ay sinimulan ko ng kausapin ang P.A. nya.

"Ahh ehh Sebastian, ilan kayong magkakapatid?"  tanong ko dito

"Dalawa lang sila"  agad na sagot ni Jayden.  Saglit akong tumingin sa kanya sabay balik kay Sebastian.

"Ahh, pang-ilan ka naman?"  tanong ko pa ulit.

"Panganay sya."  Tinignan ko naman ng masama si Jayden.  Yung warning look talaga. 

Nagtanong pa ulit ako

"May girlfriend ka na ba?"  - ako

"Trabaho ang priority niya ngayon kaya wala pa syang oras."  Si Jayden ulit.

Tumayo ako at kinuha ko ang bag ko.

"ARRRAAAAAY!"  rinig kong sigaw ni Jayden.  "Bakit mo ko hinampas ng bag mo  sa mukha?"  galit nyang sabi sakin.

"Si Sebastian ka ba ha?  Bakit ikaw ang sumasagot dyan?"  balik na sigaw ko naman sa kanya.

"Busy sya sa mga ginagawa nyang paperworks ngayon, wala syang oras kausapin ka!"  dahilan nito.

Tinignan ko naman sya pero wala naman itong hawak na mga papel.

Bigla namang may binato na papel si Jayden dito na mga papel.  Nakita ko namang tumingin ito sa kanya. 

"Read and study the papers." - Jayden

Saan naman nanggaling yun?

"Hindi ko na gusto ang mga ginagawa mo Jayden hah!"  sabi ko sa kanya.

"Mas lalong hindi ko na gusto ang mga ginagawa mo!  Nandito naman ako ahh, bakit kaylangan mo pang kunin ang atensyon ng iba?"  sabi nya sakin.

Hindi ko nalang sya pinansin.  Kunwari wala akong naririnig.

"Hindi ba pwedeng sakin ka nalang maglihi?  Hindi ba pwedeng ako na lang?  You're becoming so insentive."  He then told me.

Hindi ko parin sya pinansin.

"KUNG AYAW MO WAG MO!"  bigla syang tumayo at nag walk-out.

Naiwan naman akong nakanganga sa ginawa nya.  Sinundan ko sya ng tingin and I saw him entered the comfort room.

Bumaling naman ang paningin ko kay Sebastian.

I just saw him shrugged his shoulder.  Muli kong ibinalik ang tingin ko sa pinasukan ni Jayden.  What have I done?  Ayan nakita ko na syang lumabas ng CR but to my dismay, hindi na sya bumalik sa tabi ko.  Nakita ko nalang syang umupo sa bakanteng upuan sa likod namin.   And take note, hindi nya na rin ako tinatapunan ng tingin.

Tumayo ako sa kinauupuan ko at umupo sa tabi nya.  Nananatili parin syang nakatingin sa bintana.

Agad na dumako ang tingin ko sa kamao nya.  Halata dito ang panginginig at saradong-sarado ito na animo'y anumang oras, bigla na lang itong susuntok kung saan.

Hinawakan ko ito para pakalmahin sya.

"Umalis ka na at bumalik sa kanya habang kaya ko pang magpigil"  madiin nyang sabi pero hindi pa rin tinatanggal ang pagkakatingin sa labas ng bintana.

Ramdam na ramdam ko talaga sa mga kamao nya ang pagpipigil ng galit.

Agad ko syang niyakap.

"Baby, let's say sorry to Daddy because we hurt him."  Sinadya ko itong iparinig sa kanya.

"Daddy, sorry na, sorry if I crossed the line.  Sorry kung dahil sakin nagkakaganyan ka ngayon.  Sorry kung masyado ako naging insensitive."  Sabi ko pero wala pa rin akong narinig na sagot mula sa kanya.

 

....

 

Third Person's POV

 

"Mapapasakin ka rin Yoshabel Martinez, at makukuha ko na rin ang gusto ko"  sabi nya sa sarili.  Papunta sila ngayon sa Cebu para sa isang Business Convention.  At ngayon na nga nila sisimulan ni Elaine ang plano.

Wala naman syang nararamdaman para kay Elaine, sa kama, pwede pa. Ang tanging goal lamang nito ay ang makuha ang MGC sa kamay ng mga Montereal.

"I'm hitting three birds in one stone"  bulong nya sa sarili.  Maya-maya pa ay nakita nyang nagriring ang cellphone, ibig sabihin ay may tumatawag dito.

"Hello Mam Elaine"  pambungad kong sabi dito.

"Oh ano?  Nasaan na sila?"  tanong nito sa kabilang linya.

"Papunta na kaming Cebu ngayon any minutes from now."  I answered her.

"Bilis-bilisan mo na, ayoko ng tumagal pa ang makita silang magkasama.  Maliwanag ba?"  I heard her said.

"Bigyan mo lang ako ng kaunting panahon, Elaine, and everything will fall into pieces.  Did you hear that?"  sabi ko sa kanya.

......

 

 

 

Yoshabel's POV

"Magpalit kana, then we'll take our dinner any moment from now"   sabi ni Jayden sakin.

Tama, galit pa rin sya sakin.  Kasalanan ko ba na iba ang gusto ni baby ngayon?  Hindi naman diba.  Lumabas sya ng kwarto namin.  Habang ako naman ay dumiretso na sa CR.  Tinignan ko ang sarili sa  salamin, kita na nga dito ang kaunting laman sa tyan ko.

"Baby, excited na kong makita ka"  sabi ko sa kanya.  Naligo na ako at nagbihis.

According to Jayden, bukas pa magsisimula ang 3 days conference nila.  Ano bang dapat kong gawin para mapansin nya ako.   Hinanap ko kaagad si Jayden.  Lumabas na ako ditto at dun na nga ako dumiretso sa tabing dagat.  

Agad ko naman syang nakita.  Pero nainis naman ako ng makita ko syang tumatawa kasama ang isang babae.  Si Elaine lang naman.  At ano na naman ang ginagawa niya dito?  Ayos na sana ehh, pero bakit nandito pa sya.

Kainis na Jayden ka, okay na sana ehh, I'm ready to say sorry but I changed my mind dahil lang dyan sa ginawa mo.

Tumalikod ako at akma na sana akong maglalakad patalikod ng biglang may tumawag sakin.

"Mam Yoshabel, kanina pa po kayo hinihintay ni Sir"  Sebastian.

"Hindi na, mukha namang masaya sya ngayon ehh"  at nagtuloy-tuloy na akong maglakad pabalik ng hotel.  Then I saw him smirked in my peripheral vision.

"Yoshabel?"  narinig kong may tumawag sakin.

"James?"  balik ko namang tawag dito.

......

Author's note:

Sino ang mystery enemy ng mga Montereal.?