Chapter 18 FBBF

 

Chapter 18  FBBF -  The Sick Prince

 

 

Yoshabel's  POV

 

 

Naglalakad na ako papasok ng building.  Binati ko ang mga security guard ganon din ang mga receptionist at nagtuloy-tuloy na ako papasok sa elevator.  Papasara na ito ng may kamay na biglang humarang dito.

"Renz"  nasabi ko nalang.

"Hi Yoshabel"  nakangiti nitong sabi.

"Kamusta?"  tanong ko sa kanya.

"Eto Gwapo pa rin " sabay pogi sign

"Yan tayo ehh, hahahha"  natatawa kong sabi.

"Kaylan ka pala free?"  tanong nya.

"Weekend sana pero may mga ginagawa din ako nun"  ako

"So wala pala talaga tayong pag-asa na makakain sa labas."  Sya.

"Sorry hah, alam ko may utang pa ako sayo, anyway babawi ako sayo, pangako."  Ako

"Sinabi mo yan hah"  sya, tumunog ang elevator at huminto ito sa 40th floor.  Lumabas na sya.  Ako naman kase sa 45th pa nga diba.

Papasok na ako sa opisina namin, namimiss ko na sya, parang matagal-tagal ko syang hindi nakita ahh.  Sabi ko sa sarili

"Good morning Mam,"  nakangiting bungad sakin ni Sebastian.

"Good morning din Sebastian, is the Big Boss already inside the office"  - ako

"Hindi  po sya makakapasok ngayon"  sya.

Bigla akong nalungkot.  Baka may date, dun sa magandang babae.

"Ahh ganon ba"  nalungkot ako at nagtuloy-tuloy nakong pumasok sa loob.

"The Big Boss is sick"  sabi nito.

May sakit si Jayden?  At tinatablan pa pala ang katawan nya ng sakit.  Bigla naman akong nag-alala.  May nag-aalaga kaya sa kanya ngayon?  Baka meron.  Siguro nandun yung babaeng kasama nya.  Nagkita lang sila, nagkasakit na.  Hmfff.  At pumasok na ako sa loob.

10 am na pero hindi gumagana ang utak ko sa pagtatrabahaho.  Honestly, simula ng umupo ako dito, it is Jayden who occupied my mind the whole time. 

Tumayo ako sa table upang pumunta sa comfort room.  

Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin at maayos pa naman.  Kinuha ko ang bag ko at lumabas nako ng opisina. 

"Sebastian, mag half day lang ako ngayon hah."  I said to him.

Bumaba na ako at lumabas ng building tower na to.  At nag-abang ng taxi.

After an hour, bumaba na ako ng taxi.

Nandito na ako ngayon sa tapat ng condominium ni Jayden.  Bahala na, bibisitahin ko lang naman sya.

Kumatok ako ng kumatok.  Maraming beses na 'kong kumatok pero wala pa ring sumasagot o bumubukas ng pinto.  Hinawakan ko ang doorknob nito.  Bukas naman pala.

Madilim ang paligid.  Wala naman ata sya dito ehh pero ramdam ko naman ang lamig na nanggagaling sa aircon.   Nagtuloy-tuloy pa ako ng lakad hanggang sa makarating ako sa tapat ng kwarto nya.  Binuksan ko yon.  Dun ko sya nakita na nakabalot ng comforter nya.

Agad ko naman syang nilapitan.

Grabe lang may sakit na nga ang lakas pa ng pagkakabukas ng aircon.  Nakita ko sya dun na mahimbing na natutulog.  Hinawakan ko ang noo nito at sobrang init nga nya.  

Pinakiramdaman ko pa sya at naramdaman ko ang panginginig ng katawan nito.

Pumunta ako sa aircon at ginawa itong fan lang para hindi maglabas ng lamig. 

Then pumunta ako ng kitchen nya.  I opened the refrigerator upang makita kung ano ang pwedeng maluto.  May nakita akong pork.  Nagsalang ako ng tubig, inayos ko ang mga ito para malutuan sya ng pagkain na may sabaw.  Nagsalang din ako ng kanin. 

"At ang kamahalan ay may sakit nga" I whispered to myself

Kumuha naman ako ng planggana na may maligamgam na tubig at bimpo then proceed to his room.

I turn on the light and approach him.  Natutulog pa rin sya.  Kaylangang mapababa ang lagnat nya.  I then removed the comforter.  Nakatalikod sya sakin kaya pinaayos ko sya ng higa. 

May-maya lang gumalaw na sya.  Nagising ko ata.  Unti-unting bumukas ang mga mata nya.

"Yosh"  nanghihina nyang sabi.

"May sakit ka pala, hindi mo man lang ako tinawagan para pumunta dito"  ako

"Hindi ko naman kaylangan ng tulong, maya-maya lang gagaling na ko"  sya pa rin

"Gagaling ehh mukha ngang mamamatay kana jan"  pinupunasan ko ang katawan nya ng towel.  "Tignan mo nga, wala ka pang suot na pang-itaas."

"ehh naiinitan ako"  sya pa rin

Pumunta ako ng cabinet nya at kumuha ng puting t-shirt at sinuot iyon sa kanya.  Agad naman syang sumunod dahil nga nanghihina pa sya. 

"Matulog ka na ulit at gigisingin kita pagkakain na"  nilagyan ko ng towel ang noo nya at nakita ko syang pumikit na.  bumalik na ako sa kusina.

After 30 minutes.  Okey na lahat.  Inayos ko na ang mga pagkain sa isang tray at pumunta na ko sa kwarto nya.

Lumapit na ako sa kanya.

"Jayden" gising ko sa kanya.

Hinawakan ko sya sa balikat at niyugyog ito.  Nakita ko namang dumilat ang isa nyang mata.

"What?"  tanong nya.

"Wake up for a while 'because you need to eat,"  I said

"Wala akong gana"  sabi nya at pumikit ulit.

"Hindi pwede, kaylangan mong kumain"  ako

"Wala nga akong gana at hindi naman ako gutom"  sya sabay ubo at tumalikod.

"Kung hindi ka nagugutom pwes ako gutom na kaya nga ako nagluto ehh"  sabi ko pa

"Eh di kumain ka"  mataray nyang sagot.

"Sige na naman ohh"  pamimilit ko pa.

"Bakit ba ang kulit-kulit mo, hindi kaba nakakaintindi?  Kainin mo nalang lahat ng yan"  sigaw nya sakin.

"Please naman oh, kumain kana, wag nang matigas ang ulo" pagmamakaawa ko.

"Alam ko naman na hanggang kama lang ako sayo, pero sana kahit dito, maalagaan man lang kita kahit papano.  Pwede bang kalimutan mo muna ang galit mo sakin?  Pagkatapos nito, pangako, hindi na kita kukulitin.  Susunod lang ako sa mga sasabihin mo."  Unti-unti namang may tumulong luha sa pisngi ko.

But I got no response coming from him.

Nilapag ko nalang ang tray sa lamesa nya at lumakad palabas ng kwarto.  For another time around, napahiya ako sa kanya.  Ganon na lang ba talaga ang galit nya sakin.

"Hindi ko kayang kumain mag-isa.  Wala pa akong lakas"  - narinig kong sabi nya.

Nabigla ako sa tinuran nito at parang mas lalo pa akong naiyak.  Hindi ko lang alam sa sobrang lungkot ba o saya.

Naglakad ako pabalik sa kanya pero nakatalikod pa rin sya. 

Tinanggal ko ulit ang comforter nya, at hinarap ko sya sakin dahilan para magtama ang mga mata namin.  Nakakatakot lang talaga ang mga titig nya.

Inalalayan ko syang sumandal sa dulo ng higaan nya.  Kinuha ko ang tray at umupo na ako sa gilid nya. 

Sinimulan ko na syang subuan.   At sya naman, halatang nagustuhan ang niluto ko para sa kanya.  Malapit ng maubos ang pagkain na nilagay ko sa tray.

"Yung totoo, sino ba sa atin ang may sakit, ikaw o ako?"  rinig kong tanong nya.

Nagtataka ko naman syang tinignan.  "why?"  -ako

"ehh parang mas marami ka pang nakain sakin ehhh"  pagtataka nya.

"ui hindi ahh, marami ka rin kayang nakain."  Pagsasalita ko.

"I want water, ubos na o, saka gusto ko pa ng sabaw"  - sya sabay tingin sa tray.

Nilapag ko na ang mga pinagkainan namin sa table nya at tumayo na para maikuha sya ng hinihingi nya.

Maglalakad pa lang ako ng nakaramdam ako ng hilo.

Buti nalang at napasandal ako sa pader bago pa ako bumagsak sa sahig.

"Hey are you ok?"  narinig kong tanong nya at nakita ko syang tumayo para pumunta sakin.

Totoo ba to nag-aalala sya sakin.

"Yes, I'm ok!  Napagod lang siguro ako, you should go back to your bed now baka mamaya hindi kapa gumaling."  Agad naman syang bumalik.  Mataman pa rin nya akong tinititigan, para bang hindi sya kumbinsido sa sagot ko.   Pero sumunod naman sya.

Tapos ko na syang pakainin at painumin ng gamot.  Anong oras naba?  It's almost 9 pm.  Tinignan ko naman si Jayden, hindi pa rin bumababa ang lagnat nito pero ang kagandahan naman ay naging stable ang init nya, hindi na tumaas pa.

Binasa at piniga ko ulit ang towel and returned it again to his forehead.  Mahimbing pa rin syang natutulog.

Tatawagan ko nalang muna si Anna na hindi ako makakauwi ngayong gabi.  Kailangan  ko muna syang bantayan.

.....

Author's corner

1.      Next chapter is Jayden's POV

2.      Ang nalalapit na pagkikita ng kambal at ni Jayden.  Paano nga ba sila magkikita?  Abangan.

 

#keepdreamingdreamlyt