FBBF - Chapter 3

  Chapter 3 (FBBF)  - Father and Son and Daughter

Third person's POV

Lumabas na nga si Jayden ng sasakyan nya at tuloy-tuloy syang pumasok sa loob ng building na pagmamay-ari nya.  Same as usual, lahat ng tao niyukuan sya at binati habang sya naman ay walang reaksyon at patuloy pa rin sa paglalakad.

Nang pagbukas ng elevator, nagpatuloy syang naglakad patungo sa lugar kung saan ay naroroon ang kanyang opisina. 

Mula doon ay nakita nya ang kanyang Personal Assistant na naghihintay sa kanya na may hawak-hawak na folder.

"Sir, stockholders are waiting for you inside the conference room.  Everything has been set-up accordingly and we were just waiting for you to arrive"  Sebastian said. 

"Ok!  Thanks Sebastian!"  he replied.

The noise inside the conference stopped the moment Jayden entered the conference room.   He walked straight to the center of the long table at the end of it. 

Pagkatapos ng meeting, dire-diretso sya na pumunta sa kanyang opisina.  Umupo at agad-agad na binuksan ang kanyang laptop.

Napasandal sya sa kanyang upuan at matamang tinitigan ang itaas na bahagi ng kanyang opisina.

Sebastian entered his office.

"Everything is under control Sir and I'm pretty sure that Mr. Sy will sign our document and their company will be officially under your name"

"Hindi na sila pwede pang umatras, nakasalalay na sa aking mga kamay ang pagbagsak o ang pananatili ng kumpanya nila."

Mr. Arturo Sy is the owner of Sy Corporation, na kung saan sikat ito sa pagpapatakbo ng mga iba't-ibang mall sa iba't-ibang panig ng Amerika.  At mamaya lamang, opisyal na itong mapapasakanya.

Jayden is not after the wealth of Arturo Sy.  Sa katunayan, kung pagsasamahin ang yaman niya, isang maliit lamang ito na parte kumpara sa kanya.   Jayden Andrew Montereal is the Head, owner and the CEO of Montereal Group of Company or MGC.  Real estates, hotels and restaurants, Shipping company, Oil company and telecommunication company are only a few of the businesses he is managing and handling.

Pero bakit nga ba nya ito bibilhin?  Isang dahilan lang, at sa sobrang kamalasan nga naman ni Arturo Sy, sa kumpanya pa nya nagtrabaho ang tao na gusto niyang paghigantihan.   

Actually, naging madali lang para sa kanya ang pagkakakuha ng kumpanya ni Mr. Sy dahil isa sa kanyang matalik na kaibigin dito ay stockholder ng kumpanyang iyon at Presidente pa nga ito. 

"Halos anim na taon ko na rin syang pinatahimik.  At ngayon nga, ito na ang oras ng pagbabayad nya ng utang sa lahat-lahat ng ginawa niya sa akin." Bulong nito sa sarili.

Flashback

"Ito na ang oras ng pagbabayad mo ng utang sa akin, Yoshabel" Jayden said and started to kiss Yoshabel roughly and hardly. Mas lalo naging mapusok ang mga halik ni Jayden.  He is kissing her horridly and aggressively and his tongue is seeking an entrance to her. 

Halos hindi na alam ni Yoshabel ang kanyang gagawin dahil kahit anong palag nya lahat lang na  iyon ay nawawalan ng saysay.

Naging malikot ang kaliwang kamay ni Jayden habang ang kanang kamay nito ay hawak ang dalawang kamay ng dalaga.  Mas lalo pa niyang ibinaon ang katawan sa dalaga.  

Marahas na naipasok niya ang kanyang kamay sa suot na damit nito at nagawa na nitong maabot at pisilin ang kanang dibdib ng dalaga.

Naramdaman ng dalaga ang matigas na bagay sa gitna ng binata habang unti unti nitong ginagalaw ang bandang ibabaw.  Tuluyan ng nawalan ng lakas na manlaban pa sya.

Napansin na lamang ni Jayden na hindi na lumalaban o pumapalag man lang ang dalaga at biglang may naramdaman na lamang syang medyo mainit na tubig dahilan upang mapatayo sya.

Agad na tumayo ang binata at dali-daling nagtungo patungo sa CR at pumasok dito.

Naiwan namang nanginginig sa takot si Yoshabelle at pawang nakatingin lamang siya sa iisang sulok ng kwarto.  Tulala habang may mga luha na bumabagsak sa kanyang mga mata.

.............

Katatapos lang ng party at ngayon ay tumutulong na si Yoshabel sa pagliligpit sa mga naiwang mga kalat.

Pagkatapos niyang gawin iyon, nag-aayos na sya para makauwi na.  Hinihintay niya lamang na matapos ang kanyang mga magulang sa pag aayos sa kani-kaniya nilang ginagawa. 

Pinipilit na maging maayos ni Yoshabel.  Umupo sya sa may damuhan na bahagi ng mansion buti nalang at nakapantalon sya kaya hindi sya nahirapan.

Maya-maya lamang, may narinig syang mga yabag na papalapit sa kanya.  Hindi sya lumingon.  Naramdaman na lang niya na may isang tao na umupo sa kanyang tabi at kagaya niya'y tumingin din sa kalawakan.

Nang mapag-alaman nya kung sino nga ba ang tumabi sa kanya akma na sana syang tatayo ng

"Wait!  Don't leave" – the man said

"SIR! Ano na naman bang kaylangan mo SIR!"  she said.  "Kung tungkol na naman to sa nangyari noong mga nakaraang araw, hindi ko naman kasalanan yon kung bakit ko ginawa sayo 'yon."  galit na galit nyang usal dito.

"Wa- wala akong gagawin, wala akong kaylangan"

"Yun naman pala ehh, eh di aalis na ako"

"Sandali lang, -- tumayo ang binata at hinabol sya. "Wait-  hinawakan niya sa kamay ang dalaga,

Nagkatitigan ang dalawa sa mata at kitang-kita niya ang galit sa mga mata nito  ngunit hindi rin nagtagal ay dinako ng dalaga ang tingin sa ibang direksyon.

Agad na may kinuha ang binata sa bulsa at  iniabot iyon sa kanya  pagkatapos ay tuloy-tuloy itong umalis.

Napamaang na tiningnan na lamang niya ang papaalis na binata at napatingin sa isang kahon na ngayon ay nasa kamay nya.  "

Seriously, wala ba syang alam kundi magwalk-out ng magwalk-out"  sabi nya sa sarili habang binubuksan ang kahon na binigay sa kanya.  

Mula dito ay may nakita syang papel na naka-fold at isang magandang bracelet.  

Sa kanyang higaan ay tinitingnan pa rin ni Yoshabel ang papel na binigay nito sa kanya.

"I'm sorry"  iyon ang mababasa dito.

End of Flashback

Third Person's POV

Kasama ang kanyang mga katrabaho, dali-dali ng bumaba sina Yoshabel dahil bigla na lang nagtakbuhan ang kambal sa gitna ng mga nagbababaang mga pasahero.  

"Grabe talaga tong dalawang 'to. Mababakas talaga sa dalawa ang excitement at kasiyahan na pumunta sa ibang lugar."  Yoshabel said to herself.

Maayos na lahat ng titirahan nila.  Pagkarating sa hotel agad niyang  iniwan ang mga gamit doon at ng kambal.  Kaylangan pa nilang  umalis mamaya para lamang maghanap ng pansamantalang matitirahan.  

Hindi rin naman kase sila magtatagal dito sa hotel.  After a week, the company will no longer shoulder all the expenses.

.....

Papunta na sila sa isang village kung saan naroroon ang isa sa nagustuhan niyang  apartment para matirahan pansamantala.

Dinala nya muna ang kambal para kumain sa paborito nitong  Jollibee. Matapos kumain at makapagpahinga, lumabas na sila upang magpatuloy sa paglalakad.

 Hawak-hawak ni Yoshabel sa magkabilang kamay ang kambal ng biglang bumitaw at  tumakbo si Drew patungo sa isang lugar.  Agad naman syang  naalarma kasabay ng pagtakbo din ni Yosh upang habulin ang kapatid.

Dahil na rin sa sobrang tao sa lugar na ito, nawala sa paningin niya ang dalawa. 

"Sir may nakasalubong po ba kayong nagtatakbuhan na mga bata?  Mga nasa edad anim?

Tanong niya sa nakasalubong na lalaki at negatibo ang naging sagot nito.

Patuloy pa rin sya sa paglalakad ng mabilis sa lugar kung saan patungo si Drew. 

"Miss, may nakita ka bang mga bata? Kambal sila! Nasa edad anim" tugon niya sa nakasalubong.

"Yoshabel?" – gulat na pagkakasabi ng dalaga.  "Si Ana ito, hindi mo na ba ako natatandaan?"  tanong  ng babae.

Pinilit ko syang alalahanin at tama, sya nga ang katulong na nagtatrabaho sa Montereal Mansion.  What a small world.  Pero malayo naman dito ang Montereal residence ahh, anong ginagawa niya dito.  Sabit nito sa sarili.

"Oo naaalala na kita, Ana, bago ang lahat, tulungan mo naman akong hanapin ang kambal  ko oh" – pagmamakaawa niya sa dalaga.

"Mga anak mo?  Sige tara magtanong-tanong na tayo."  Agad naman silang tumakbo pasalubong sa mga tao.

.......

"But Maam, I want to see the magazine  po – please" – sabi ni Drew

"Hindi nga pwede, umalis ka na nga dito baka maiwan ka pa ng mga magulang mo, sige ka"  sagot ng tindera.

"No! My Mom won't do that.  It's just that I need to have the copy of this magazine" pangungulit ng bata.  Pero hindi pa rin sya pinapansin ng tindera.

Naglakad ang bata sa isang malaking poster na nakalagay sa loob ng book and magazine shop. At huminto doon.  "Can you see this mam?"  turo ni Drew sa lalaking seryoso na nasa larawan.  "He looks like my brother."   Pagkukumbinsi ni Drew

Pero tinawanan lang sya ng tindera doon.  Sa sobrang inis ng bata, nilapitan nya ito at makikita mo talaga ang pagkairita sa pagtawa at hindi pakikinig sa kanya ng tindera at saka sinipa sa tuhod.  Napangiwi sa sakit ang tindera at nilapitan ang bata sabay hawak sa kanang kamay nito.

"Ikaw na bata ka! Hindi ka ba tinuturuan ng mga magulang mo ng tam.."

"Bitawan mo ang kapatid ko" sigaw ng isang malakas at maliit na boses.  Dali-dali itong tumakbo papalapit sa tindera at walang sabi-sabing kinagat ng sobrang diin at sobrang lakas  ang tindera.

"AHHHHHHHHH" ngiwi ng tindera dahil sa sobrang sakit.

........

Samantala, hinihintay ni Jayden ang Personal Assistant sa loob ng sasakyan.

"Bakit ba sobrang tagal non" – sabi sa sarili ng binata.

Lingon dito at lingon doon na ang ginagawa niya ng biglang may mahagip ang kanyang mga mata sa isang lugar.  Nakita nya rin na nakapaskil ang kanyang larawan sa Shop na iyon.  Pero ang mas hindi nya nagustuhan ay nang makita niyang tinulak ng Sales Agent doon ang isang batang lalaki dahilan para matumba ito habang ang kasamang batang babae naman nito ay iyak na ng iyak ...

Dali-dali syang bumaba ng sasakyan at patakbong tinungo ang Shop.

Itutuloy....