Chapter 30 FBBF

Chapter 30  FBBF -  The Enemies

 

 

Yoshabel's  POV

 

Naghahanda na ako ng makakain ng mga bata, pati na rin syempre ni Jayden.  Masaya ako ngayon dahil nandito na ulit siya, dito na ulit sya nakatira.  Hindi ko na muna sya kakausapin about samin, basta masaya lang kambal ay okay na ako. 

I'm done fixing the table  at tatawagin ko na nga ang mag-aaama.

Umakyat na ako sa kwarto ng kambal pero wala sila doon.  Alam ko na, baka nandun sila  sa kwarto.  Dumiretso naman ako sa kwarto namin pero halata naman na wala sila doon dahil sobrang tahimik.  Lumabas na ako ng kwarto at bumaba.  Saan na naman kaya nagpunta ang mga iyon.

Papunta na ako ngayon ng pintuan dahil baka doon ko sila makita.  Hahawakan ko palang ang doorknob ng may marinig akong tunog ng gitara at may kumanta.

Just an ordinary song
To a special girl like you
From a simple guy
Who's so in love with you

sigurado ako boses nya yun.  Hawak-hawak ko pa rin ang doorknob at hindi ko pa binubuksan ang pintuan.

I may not have much to show
No diamonds that glow
No limousines
To take you where you go.

Natawa naman ako sa kanta nya, kabaliktaran ang meaning ng kanta sa estado ng buhay nya.

But if you ever find yourself
Tired of all the games you play
When the world seems so unfair
You can count on me to stay
Just take some time
To lend an ear
To this ordinary song

Binuksan ko na ang pintuan at tumambad sakin si Jayden na naggigitara habang hawak naman ni Drew ang microphone.

Ang gwapo nya lang talaga sa suot nya ngayon.  Sobrang pormal nya.  At ang ganda-ganda din ng anak ko.  Nakita ko rin si Yosh na nakaupo sa beatbox nya at nagsimula na ring pumalo dito.

Just an ordinary song
To a special girl like you

He then winks at me.  Grabe lang ang kagwapuhan talaga nitong lalaking to.  Hinaharana nya ba ako?

From a simple guy

 

Sabay pogi sign pa sya at  ngiti.

Who's so in love with you

In-love daw?  Totoo ba yun?

I don't even have the looks
To make you glance my way
The clothes I wear
May just seem so absurd

But deep inside of me is you
You give life to what I do
All those years may see you through
Still I'll be waiting here for you
If you have time
Please lend an ear
To this ordinary song

Just an ordinary song
To a special girl like you
From a simple guy
Who's so in love with you.

Nanatiling nakatingin lang si Jayden sa kanya hanggang sa matapos nila ang kanta. 

Afterwards, Drew dropped the microphone then run towards Jayden's car to get something.  She's now carrying a bouquet of flowers.  Inabot nya iyon sa Daddy nya.  

Then Jayden started to walk occupying the distance between us.

"Ang dami na nating pinagdaanan.  I admit, after you left me, I was so broken, a big broken man na nawalan ng direksyon sa buhay.  My intention why I hired you in my company was to get even with you.  But the first time I saw you again after six years, lahat ng plano ko na maghiganti ay nawala lahat.  I tried to control it and get back to my original plan, pero wala, natalo ang puso ko.  Sabi ng isip ko, kaylangan kitang paghigantihan, pero alam mo ba na biglang tumibok ito"  sabay turo sa puso nya, "nung makita ulit kita at para bang bigla itong nabuhay ulit."

"Matalino ako oo, pero yung puso ko ikaw talaga ang isinisigaw.  Sabi ng utak ko na nasaktan mo ako kaya hindi na dapat kita mahalin pa, pero itong puso ko, ikaw pa rin talaga ang sinisigaw.  Nung araw na niloko mo ko, I stopped believing  about love.  Hindi na to naniwala sa pag-ibig, pero heto ako ngayon, humihingi ng isa pang pagkakataon."

Tumingin sya sakin.

"Hindi maganda ang naging simula natin kaya gusto kong magsimula ulit tayo sa umpisa,  Yoshabel, will you be my Girlfriend and fix my life again?"

Sabi nya sakin sabay luhod at inaabot nya sakin ang mga bulaklak.

"Go Mommy, say Yes, say Yes"  sinisigaw ni Drew.  Parang mas kinikilig pa sya kesa sa akin ahhh.

Masayang-masaya ako ngayon sa mga nangyayari.  Maligayang-maligaya.

Kinuha ko ang bulaklak at bigla ko syang niyakap.

"Sige Jayden, let's start over again"  sabi ko habang yakap-yakap ko sya.

"I love you, Yoshabel, always"  bulong nya sakin.

"I love you more, Jayden"  sabi ko naman sa kanya.

"I love you more than you do"  balik nya sakin.

"Yehhheyy,  mag-on na sila Mommy at Daddy, Yehhey,"  biglang sigaw ni Drew at lumapit sa amin.  Pumagitna sya samin ni Jayden.

.....

 

 

Third Person's POV

 

"Gawin mo lahat ng paraan para lang mawala sa akin ang babaeng iyon! Kung kaylangan nyo syang patayin, then do it!  I can pay you in any amount you want!  Patayin nyo sya kasama ng mga anak nya.!"  Sabi nito sa kausap sa cellphone.

"Chill ka lang, papangit ka nyan"  niyakap sya ng lalaking kasama nya sa kama.  Hinalik-halikan sya sa likuran nito habang pinipisil-pisil nito ang dibdib nya.

"oohhh"  stop it.  "may kausap ako!"  sabi nito.

"hayaan mo nang ako ang gumawa niyon para sayo."  "Isa pa, gusto ko ring matikman ang babaeng iyon"  sabi ng lalaki.

"Pwes, bilis-bilisan mo na at nauubusan na ako ng pasensya"  sabi ni Elaine sa kausap.

"Ako na ang bahala sa kanya, gusto mo unahin ko muna ang mga anak nya ehh basta ba ibigay mo sa akin ang MGC tower!"  sabi nito.

"Iyon lang ba?  Hah, sobrang liit na bagay lang yan" "basta ang gusto ko, ilayo mo ang babae na yon kay Jayden at makukuha mo ang gusto mo."  Elaine said.

"Copy that and recorded and noted, baby!"  "come on, let's have another round baby"  iyon lang at sinimulan na uling ipasok ng lalaki ang kanya sa babae.

.....

MGC TOWER

 

 

Nakapila na sa ground floor area ang lahat ng empleyado ng MGC tower.  Sa gitna nila ay may pulang carpet na nakalatag.  After a while, the Montereal king and queen is now walking in the isle of the ground floor.  Sabay-sabay namang nag-vow ang lahat ng empleyado nito.

Seryoso lang ang mag-asawa habang naglalakad papunta sa elevator kasama nito ang mga body guards.

"Good morning po Don Montereal at Madam Montereal"  nakayukong bati ni Sebastian sa mga amo.

"Where's Jayden?"  nakataas ang kilay na tanong ng Donya.

"He's on-leave Madam"  nakayuko pa rin ito.

"And whose managing the company?"  she asked again.

"The board of directors  po Madam"  Sebastian said again.

"So that's it!  Totoo nga!"  kumento ni Mrs. Montereal.

"Hindi ka na talaga nagbago pa Jayden!  When will you fix your life"  bulong nito sa sarili.

 

 

 

.......

 

 

Yoshabel's POV

 

Tinanghali na ako ng gising, anong oras na ba.  Tiningnan ko naman ang katabi ko, mahimbing pa rin syang natutulog.  Last night is one of my special night.  We made love again.   Tinitigan ko lang sya.  Hinawakan ko ang mga labi nya.  Then slowly I closed the distance between our face and kissed him.  Saglit na halik lang sana ang ibibigay ko sa kanya pero naramdaman ko naman na tumutugon na sya na bigla kong ikinagulat.

"Good morning baby, I love you"  nakangisi nyang sabi.

"Grabe ka lang, tulug-tulogan."  Sabi ko sa kanya.

"Hindi ako tulug-tulugan, ginising lang ako ng halik ng tunay na pag-ibig."  Natatawa nang sabi nito.

"Ehh, niloloko mo ako ehh"  tatayo na sana ako ng bigla nya akong niyakap.  Hinimas nya ang tyan ko.

"Kamusta na si Baby?"  tanong nya.

"Ayun mabuti naman sya"  sabi ko naman.

"Malapit na syang mag-three months baby, malalaman na natin ang gender nya."  Sabi pa nito.

Naramdaman ko naman ang kamay nya na humahaplos sa tyan ko at unti-unti na itong umaakyat papunta sa dibdib ko.

"Jayden, yang kamanyakan mo hah!  Dumada-moves ka pa dyan"  sabi ko sabay alis sa mga kamay nya.

"Subok lang naman baka lang pumatol ka! Hahahah"  tawa nya.

"DAAADDDDY!  MOMMMY! DAAADDDDY!  MOMMMY!  OPEN THE DOOR PLEASE!"  rinig naming sigaw ni Drew sa labas.  Agad kaming nagkatinginan at tumayo bigla at dali-daling nagsuot ng mga damit.

Nauna nang naglakad si Jayden para buksan ang pinto.

"Yes Princess?" rinig kong  tanong ni Jayden.

"Daddy, si Kuya, hanggang ngayon po hindi pa rin sya bumabalik"  sigaw na sabi ni Drew.

Agad akong napatingin sa kanya.

"Baka naman naglalaro lang sa labas"  sabi ni Jayden.

"No Daddy, 7 am po sya umalis to buy cooking oil outside dahil ubos na satin then it's already 9:30 but he's not yet returning"  napapaiyak na sabi ni Drew.  "I'm already starving Mommy!"  dagdag pa nito.

Agad namang bumaba si Jayden at lumabas ng bahay.  Hawak-hawak ang cellphone, may mga tao na syang kinocontact.   At sumakay na sila ng sasakyan.

 

....itutuloy

Author's corner:

Credit po at maraming salamat sa song and lyrics "Ordinary Song" by Marc Velasco.