Chapter 7 OPP

Chapter 7

 

 

 

"When things aren't like they're before; just accept, let go and move forward."

 

 

 

Cielo's  POV

 

 

"Masama ba ang pakiramdam mo?  Maputla ka ahh."  Lumapit sakin si Daddy at hinawakan ang noo ko. 

 

"Hindi ka naman mainit, tell me, what's your problem?"

 

"Wala po ito Dad, it's just that, mabigat lang ang pakiramdam ko, alam nyo na, girl thing."  Palusot ko sa kanya para naman hindi na sya mag-alala pa.

 

"Wag ka na  kaya munang pumasok?  Just take some rest" 

 

"Hindi po pwede, ngayon na po magsisimula ang meeting ko sa medical team, and I need to be there"

 

"O sya, bahala ka nga dyan, minsan gusto ko na talagang magduda na hindi mo 'ko mahal ehh, you're always opposing what I want you to do" 

Lumapit ako sa kanya at niyakap ko sya.

 

"Dad naman, always remember this, I love you love you and love you very much"  nakangiti kong sabi sa kanya habang yakap-yakap ko sya.

 

"Asus, binola mo pa ako, o sige na umalis kana at baka mahuli ka pa."  sabi nya sakin.

 

Isang  linggo pagkatapos ng huling pag-uusap namin ay pinilit ko na syang iwasan.  Natatawa nga ako sa sarili ko ehh, dahil hindi naman naging kami, hindi nya naman ako niligawan, pero nung araw na 'yon, para bang bigla syang nakipag-hiwalay sakin ng walang dahilan.  Ang masama pa nito, ay sobra akong nasaktan at nasasaktan mag pa sa hanggang ngayon.

 

Tama na rin siguro 'to na habang maaga pa ehh naputol na agad ang ugnayan naming dalawa, but part of me is still hoping na isang araw ehh darating sya at magpapakita sakin, kukunin nya ulit ang mga dala-dala kong libro at sasabayan nya ako sa paglalakad.

 

Totoo, nasasaktan pa rin ako hanggang ngayon, pero bakit nga ba, hayyyst.  Alam ko rin na mas lalo pang nagkakamabutihan si Xander at Jacky.  Hindi na nga sila mapaghiwalay ehh.

 

"Dr. Francisco, I have to go"  agad akong tumayo at lumabas ng lab. Kinuha ko na ang mga libro na dala ko para makahabol sa meeting ng medical team na sinalihan ko.    Dali-dali kong hinubad ang lab-gown ko at sinabit ito saka ako mabilis na naglakad sa corridor.

 

Kinakalikot ko ang loob ng bag ko dahil hinahanap ko dito ang cellphone ng bigla akong mabunggo sa isang matigas na bagay.  Agad na nag-laglagan ang mga libro na hawak. 

 

Pagtingin ko sa taong nakabungguan ko, hindi ko inaasahan na sya pa iyon.  Bigla bumilis ang tibok ng puso ko at para bang may mga kung ano na nag-uunahan sa likod niyon.  Saglit kaming nagkatitigan,  eto yung lalaki na sobrang nagpagulo at nagpapagulo sa akin.  Akma syang yumuko para siguro tulungan ako pero maagap ko syang napigilan at naunahan.

 

"No, let me!  I can handle it"   sabi ko sa kanya habang inisa-isa ko na iyong pinagkukuha.

 

"I'm  okay, thank you"  sabi ko parin sa kanya nang hindi ko sya tinitignan.

 

Pagkaayos ko ng lahat ng mga libro na nagkalat ehh agad akong tumayo at mabilis akong naglakad palayo sa kanya.

 

 ......

 

"Sorry I'm late" sabi ko agad pagkapasok ko sa room kung saan ginaganap ang meeting namin.

 

"Kakasimula pa lang namin Cielo, don't worry.  Come in and have a sit"  sabi ni Dr. Cruz, ang adviser namin dito at syempre yung prof ko din.

 

Agad naman akong umupo sa bakanteng upuan na kung saan may isang lalaki rin na nakaupo sa tabi nito. 

 

Nang nakaupo na ako ay napansin kong lumingon sya sakin, tinignan nya ako mula ulo hanggang paa pagkatapos ay inalis din agad nito ang tingin nya.

 

"Aba't akala mo kung sinong tao to ahh, wag mong sabihing gwapo ka"  bulong ko sa hangin.  Narinig nya ata ako kaya naman ay tumingin ulit sya sakin.

 

"Ahhehehe, hi, ako nga pala si Cielo"  pakilala ko sa kanya habang nangingiti.

 

"Rico"  maikling sabi nya sakin.  May mga tao talaga na snob, mga tao na walang pakialam sa mundo, kung hindi man ay  mga walang kainte-interes sa lahat ng bagay. 

 

"Okay, so may practice ang varsity team ngayon ng eskwelahan, and as your initial volunteer service, ngayon na rin kayo magsisimula."  Sabi ng prof ko kaya naman ay nagsitayuan na kami. 

 

Isa-isa na silang naglabasan at nahuli naman ako.  Lumapit sakin si Rico at tinignan lang ako.

 

"Cass and Diego"  basketball team kayo

 

"Miguel at Xandro"  volleyball team.

 

"Cielo and Rico"  soccer team.

 

At sa mga hindi natawag, dun kayo sa ospital maglalagi.

 

Naglalakad na ako papunta sa soccer field nang bigla may sumulpot mula sa likuran ko.

 

"May problema ba?"  kinakabahan kong tanong sa kanya.

 

"Wala naman gusto lang kitang kasabay."  Sabi nya.

 

"Ahh ganon ba"  nakangiti kong sabi  "Let's go"  yaya ko sa kanya. 

 

"Sa isang kondisyon"  sabi nito.  Aba, sya na nga ang nagyaya sya pa ang may kundisyon

 

"Ano naman?"  - ako

 

"Bawal kang main-love sakin" seryoso nyang sabi.

 

"What?"  -ako

Lumapit sya sakin at halos magkalapit na kami.  Napaatras naman ako hanggang sa wala na akong maaatrasan pa. Unti-unti n'yang nilapit sakin ang mukha nya habang ako naman ay hindi magkandaugaga dahil nga sa balak nitong gawin.

 

"Alam ko ang tungkol sa inyo ni Xander" nabigla naman ako sa pangalan na binanggit nya.

 

"At para sabihin ko sayo, hindi ako nagiging mabait sa mga karibal ko" 

Pagkasabi nya non ay sya namang malakas na pagsara ng pinto ang narinig namin dahilan para tumingin kami dito.  Hala baka kung ano ang isipin nung taong nakakita.

 

"Seryoso?"  bawing tanong ko sa kanya.

"anong seryoso?" 

 

"Ganon ka?"  natatawa kong tanong.  Nakita ko syang umirap sakin.

 

"Wehh hindi nga, sayang"  habol ko sa kanya.

 

.......

 

Nakaupo ako ngayon dito sa tent ng medical team.  Mula dito ay kita ko ang mga nagpapractice.

 

"Huy, baka matunaw si Papa Xander!" 

 

Tininignan ko sya ng masama. 

 

"Wala ka bang ibang alam kundi ang asarin ako?"

 

"At wala ka bang ibang alam kundi ang titigan sya?"

 

"Ehh bakit, wala pa namang pasyente ahh" 

 

"Isa pa Rica hah, ipagsisigawan ko dito ang sikreto mo!"

 

"As if may maniniwala sayo."  Sabay irap nya sakin.  "Teka anong ginagawa mo?"  unti-unti syang umatras.  Tumayo kasi ako mula sa upuan at lumalapit ako sa kanya ngayon.

 

"Hahalikan ka?"  sabi ko sa kanya.

 

"Yucccck kadiri ka!"  sabi  nya.  "Hindi tayo talo!"

"Wow hah, ang arte mo pa nga!  Yung iba nga dyan gustong-gusto pa akong halikan ehhh"  natatawa kong sabi sa kanya.

 

"EHEM!  EXCUSE ME!"  natigil naman kaming dalawa ni Rico sa ginagawa namin. 

 

"I WAS HURT .......  Maikling sabi nito habang nakatitig sakin.   I NEED SOME MEDICINE"  si Xander habang nakawak sa kaliwang kamay nito.

 

"O pano Brad, iwan na kita dito hah."  Sabi nung kasama  nya.  Nagkatinginan naman kaming dalawa ni Rico sa umpisa, sumenyas ako na sya na ang mag-assist.  Agad naman syang bumalik sa katinuan at nilapitan si Xander na nanatiling nakatayo.  Kahit hindi ako nakatingin sa kanya ay ramdam ko ang mga matatalim na titig nya sakin.

 

Grabe ang lakas ng kabog ng dibdib ko ngayon kapwa ito naguunahan sa loob.

"What happened?"  rinig kong tanong ni Rico habang kinukuha nito ang first-aid box nito. 

 

"Isn't it obvious?"  Xander said sarcastically.  Tumingin na ako sa kanya at nakita ko syang nakatitig parin sakin habang inaasikaso.

 

"Hava a sit"  - Rico.

 

Nakita ko naman syang umupo.  Xander is wearing red t-shirt and short together with his Puma shoes.  Bakat na bakat sa kanya ang matipuno nitong pangangatawan.  Ganun din ang pagiging kutis labanos nito na kahit pa sugsug ito sa pagtatrabaho sa hacienda, ay hindi ito man lang nangingitim.  Kung hindi nga lang talaga sya anak ng katiwala namin ehh iisipin ko na anak mayaman talaga ito.

 

"STOP STARING!"  malakas na sabi nito.  Bigla naman akong nahiya sa tinuran nito.  Agad akong  tumalikod para maitago ang pagkapahiya ko sa kanya.

 

 

"MEDIC PLEASE!!"  narinig kong may sumigaw ulit.

Humarap ako dito at nakita kong may mga lalaki na paparating at buhat-buhat nito ang isang lalaki na namimilipit sa sakit. 

 

"Jayson?"  sabi ko nang makilala ko sya.

 

"O Hi Cielo"  pilit na ngumiti ito sakin kahit ba mayroong iniindang sakit.  Inihiga sya ng mga kasama nya sa isa pang bakanteng bench na may foam na nakalagay. 

 

"How are you?  Long time no see." Agad akong lumapit sa kanya para alamin kung ano ang kalagayan nya.

 

"Ako ang dapat magtanong sayo nyan"  seryoso kong sabi.

 

"Buti nalang pala at naaksidente ako dahil after a thousand years ehh nagkalapit ulit tayo.

"TSSSSSS!  'DI PA NATULUYAN"  - Xander

 

Nilingon sya at tinitigan sya ni Jason ng masama habang si Xander naman ay umirap lang at dinako ang tingin sa ibang lugar.

 

"Ahh ehh, hindi naman ikaw ang tinutukoy nya" sinimulan ko nang gamutin ito para naman mabaling na sakin ang atensyon nya.

 

"May partner ka na ba sa Unight?"  tanong sakin nito.  Ang Unight o University Night ay ang annual grand party ng school to welcome the freshmen.  Sa ngayon ay hindi pa naman ito ang priority ko ngayon.  I found out that this year's theme would be masquerade and everyone should come by pairs.

 

"Hindi ko pa naman yan iniisip sa ngayon."  Sabi ko dito habang busy ako sa pag-aaply ng mga gamot at benda sa katawan nito.

 

"Gusto sana kitang yaya——

"KAYA KO NA!  HINDI MO NA AKO KAYLANGAN PANG LAGYAN NYAN!"  nagulat ako sa malakas na sigaw ni Xander.  Anong problema nun.  Hindi na rin tuloy nagawa matapos ni Jason ang sinasabi nya dahil nga dito.

 

"Hindi nga pwede!  Baka ma-infect pa yan at kami pa ang sisihin"  narinig ko na ring nagsalita si Rico.

 

"DON'T MAKE ME REPEAT MYSELF!"  hinampas ni Xander ang maliit na lamesa katabi nito.  dahil nga sa nagkakainitan na sila ehh dali-dali na akong lumapit sa kanila.

 

"Rico, magpalit na muna tayo, dun ka kay Jason at ako na dito."  Sabi ko habang nakatingin ako sa kanya.  Agad namang sumunod ito at naglakad papalapit  sa lalaki.

 

"AND WHAT ARE YOU DOING?"  galit na sabi ni Xander nang hinawakan ko na ang braso nya namay sugat para ipagpatuloy ang panggagamot.

 

"HINDI MO BA AKO NARINIG?"  dugtong nito.

"ALAM MO, GINAGAWA NAMIN ITO NG LIBRE AT SAGUTIN PA NAMIN ANG LAHAT NG PASYENTE NAMIN KAPAG MAY NANGYARI SA KANILANG HINDI MAGANDA!  KAYA WALA KANG KARAPATAN NA SIGAWAN KAMI!"  nagtaas na rin ako ng boses para pantayan sya.

 

Mas lalo pang sumama ang titig nya sakin at mababakas dito ang galit.  Nakita kong tumayo at tumalikod sya paalis pero agad ko syang nahabol.  Hinawakan ko sya sa magkabilang balikat pagkatapos ay iniupo.  "Sa ayaw at sa gusto mo ay gagamutin kita!"   wala na syang nagawa, after then, pinagpatuloy ko na ang panggagamot ko sa kanya. 

 

Tahimik lang sya habang tinatapos ko na ang paggagamot ko sa kanya.

 

"ANO YAN?" tanong nya.

 

"Alcohol."  Mababang tugon ko sa kanya.

 

"Wait!  What will you do!"

 

"Malamang , ilalagay ko sa sugat mo!  Wait..."  natigilan ako.  "Don't tell me na hindi mo kaya ang hapdi nito?"  natatawa kong  tanong sa kanya.

 

"Wala akong sinasabi, kaylangan pa ba nyan?"  sya ulit habang namumutla na ang mukha nito sa takot siguro.  Akma sana syang iiwas pero hinawakan ko na agad ang braso nya na injured.  And then pinahiran ko lang ang paligid ng sugat nya.  bigla namang nawala ang kaba sa itsura nya.  nakakatawa lang dahil ang isang masungit at mala-dyos na kagay ni Xander, ehh takot din pala sa alcohol.

 

"Xander!"  pareho kami ni Xander na napatingin sa tumawag sa kanya.

 

"How are you?  Hindi ka ba nasaktan?"  si Jacky na biglang lumapit sa kanya at ipinulupot lang naman ang mga braso nya sa leeg ni Xander.  Agad akong tumalikod para hindi ko masaksihan ang iba pang mga mangyayari.

 

"Let's go, iuuwi na lang kita!"

 

 

 

Itutuloy...